ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Ιδρυτική Διακήρυξη
ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
«Δεν είμαι εγώ σπορά της τύχης, ο πλαστουργός της νιας ζωής, εγώ είμαι τέκνο της ανάγκης, κι ώριμο τέκνο της οργής».
Κ. Βάρναλης, «Ο Οδηγητής»
Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Φτάνει πια! Ως εδώ!
Ιδρύθηκε η Συνδικαλιστική, Παιδαγωγική και Φιλοσοφική Κίνηση Εκπαιδευτικών Π.Ε., που φέρει τον τίτλο: «Μαρξιστικό Ξεκίνημα Εκπαιδευτικών».
Το «Μαρξιστικό Ξεκίνημα Εκπαιδευτικών» αποτελεί την γνήσια, αριστερή, προοδευτική και μαρξιστική απάντηση των εκπαιδευτικών, των μαθητών, των εργατών και όλης της κοινωνίας στα σημερινά οικονομικά, κοινωνικά, μορφωτικά και θεσμικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Παιδεία, το Εκπαιδευτικό Σύστημα και οι εργαζόμενοι σ’ αυτό.
Δεν προκύψαμε από παρθενογένεση, ούτε απ’ το κεφάλι του Δία. Είμαστε μαχόμενοι εκπαιδευτικοί και πολίτες και προερχόμαστε είτε μέσα απ’ άλλα σχήματα είτε δραστηριοποιούμαστε ως ανεξάρτητοι ή συνεργαζόμενοι.
Εκτιμούμε ότι η κατάσταση στην Εκπαίδευση και στο κίνημα των εργαζομένων σ’ αυτή έχουν περιπέσει σ’ ένα τέλμα. Οφείλουμε αυτή την κατάσταση να την ανατρέψουμε μέσα απ’ τη δημιουργία ενός ρωμαλέου, ριζοσπαστικού και μαχητικού κινήματος που θα’ χει για «κεφαλή του τη φιλοσοφία και για καρδιά του την εργατική τάξη».
Οι κομματικές παρατάξεις που δεσπόζουν στον κλάδο υπηρετούν το εργοδοτικό κεφάλαιο, τα κόμματά τους και το αποξενωτικό εκπαιδευτικό σύστημα. Συνεχίζουν να «αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς».
Είναι καιρός οι εργαζόμενοι της Εκπαίδευσης, οι μαθητές, η εργατική κοινωνία να μπουν μπροστά, πετώντας στην άκρη τους εργατοπατέρες , τους γραφειοκράτες και τους τυχοδιώκτες.
Εμείς και γι’ αυτό παλεύουμε!..
Β. Η ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
Η αστική πολιτική οικονομία, κοινωνιολογία και παιδαγωγική αποκρύβουν την αποξένωση των εργαζομένων στην εκπαίδευση, αγνοώντας την άμεση σχέση ανάμεσα στον εργάτη της παιδείας και την (μη) παραγωγική του δραστηριότητα.
Αν ο βιομηχανικός εργάτης βιώνει την αλλοτρίωση της εργασίας του με την αποξένωσή του απ’ τα προϊόντα της εργασίας του, με την μετατροπή της εργασίας του σε καταναγκαστική εργασία, με την απώλεια και τη σύγκρουση εαυτού του, κατά τον ίδιο τρόπο κι ο εκπαιδευτικός ζει την αλλοτρίωσή του στο καταπιεστικό, αστικό σχολείο.
Ο εκπαιδευτικός βιώνει την αλλοτρίωση της εργασίας του με την πώληση της εργατικής του δύναμης στο αστικό κράτος, το οποίο και τον χρησιμοποιεί για να διαπλάσει το προϊόν της εργασίας του, το μαθητή, ώστε να τον παραδώσει έτοιμο για χρήση κι εκμετάλλευση στο εργοδοτικό κεφάλαιο. Ο εκπαιδευτικός δεν ανήκει στον εαυτό του, αλλά στο κράτος που τον αγοράζει για το συγκεκριμένο σκοπό που εκείνο και τα οικονομικά αφεντικά του έχουν αποφασίσει.
Αλλά, το ίδιο και ο μαθητής δεν ανήκει στον εαυτό του, αλλά στους κεφαλαιοκράτες, οι οποίοι έχουν προαγοράσει την διαμορφούμενη εργατική του δύναμη – την οποία αναπτύσσει σ’ όλα τα χρόνια της μαθητείας του.
Μ’ άλλα λόγια: το περιεχόμενο της γνώσης, η οργάνωση του σχολείου και η καθημερινή ζωή των εκπαιδευτικών όσο και των νεολαίων αποφασίζονται και καθορίζονται απ’ τ’ αφεντικά και το υπηρετικό τους αστικό κράτος.
Το ξεπέρασμα της αποξένωσής των εργαζομένων στο εκπαιδευτικό σύστημα (μαθητών –εκπαιδευτικών), συνδέεται άρρηκτα μ’ αυτό των εργατών στη βιομηχανική κοινωνία και ακολουθεί τον αντίστροφο δρόμο της δημιουργίας της αλλοτρίωσης.
«Σκοπός της εισαγωγής ξένων εργατών, είναι η διατήρηση της μισθωτής σκλαβιάς»
Καρλ Μαρξ, 1866
Γ. ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από τις αρχές του 1990, το ευρωπαϊκό εργοδοτικό κεφάλαιο της Ε.Ε., οργανώνει, χρηματοδοτεί και προβάλλει τα περιβόητα προγράμματα «Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης» - εξαγοράζοντας γι’ αυτό το σκοπό κάθε πανεπιστημιακό «προοδευτικό» καθηγητή, κάθε δάσκαλο της Α/θμιας εκπαίδευσης, κάθε υπηρεσία του κράτους…
Έτσι, πλήθος «Αριστερών» εκπαιδευτικών συμμετέχει σ’ αυτά τα αστικά, ευρωενωσιακά, διαπολιτισμικά προγράμματα, και φωνασκεί μαζί με τις αντίστοιχες «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις» της Ε.Ε. και του εργοδοτικού κεφαλαίου, ενάντια στον «ρατσισμό» και την «ξενοφοβία» του ελληνικού λαού και ιδιαίτερα της εργατικής τάξης!
Τα αστικά ευρωπαϊκά «Διαπολιτισμικά» προγράμματα έχουν σαν άμεση επιδίωξη την ενοχοποίηση των αντιδράσεων των ντόπιων εργατών στην εισαγωγή κι εγκατάσταση εκατομμυρίων ξένων εργατικών χερών απ’ το εργοδοτικό κεφάλαιο – μέσα απ’ την καθύβρισή τους και το στιγματισμό τους ως «ρατσιστικών» και «ξενοφοβικών».
Οι πληρωμένοι «Αντιρατσιστές» και «Ανθρωπιστές» δάσκαλοι και «Μ.Κ.Ο» παίζουν πολύ καλά αυτό το βρώμικο και αντιδραστικό ρόλο τους, σε βάρος των συμφερόντων της εργατικής τάξης, και ιδιαίτερα της ντόπιας.
Η βαθύτερη ταξική επιδίωξη αυτών των εργοδοτικών «Διαπολιτισμικών» προγραμμάτων είναι το εργασιακό πογκρόμ κατά των ντόπιων εργατών και των κατακτήσεών τους, μέσα απ’ την εργασιακή τους αντικατάσταση από τα νεοεισαγόμενα ξένα, φθηνά και υποτακτικά χέρια. Ένα πογκρόμ που (περνά μέσα και) ξεπερνά τα όρια της εργασιακής εκδίωξης, του εργασιακού εκπατρισμού των ντόπιων εργατών και τη δημιουργία του μεταναστευτικού ντόμινου και επεκτείνεται, ως τη βαλκανιοποίηση –κονιορτοποίηση των εργατικών κοινωνιών και των κρατών αύριο.
Άλλος βαθύτερος στόχος των «Διαπολιτισμικών» προγραμμάτων είναι η εξαπάτηση των ίδιων των εισαγόμενων, απ’ το εργοδοτικό κεφάλαιο, ξένων εργατών με τη φρούδα ελπίδα ότι τα αφεντικά, τα κράτη και η Ε.Ε. θα νοιαστούν τάχα για την ισότιμη ένταξή τους στις κοινωνίες τους. Αυτό που θα συναντήσουν οι ξένοι εργάτες και εργάτριες είναι το δουλεμπόριο, η πορνεία, η άγρια οικονομική εκμετάλλευσή τους – και μαζί μ’ αυτούς, και εξαιτίας τους: το βάθεμα της εκμετάλλευσης των ντόπιων εργατών – η παριοποίηση της δημόσιας ζωής τους, τα εθνοφυλετικά γκέτο τους, και οι ενθνοφυλετικές συγκρούσεις τους με τους γηγενείς κατοίκους αύριο.
Άλλος σκοπός της «Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης» είναι η καλλιέργεια ενός ιδιότυπου εφησυχασμού στο επίπεδο της ηθικής συνείδησης των διανοουμένων, που αυτοπροσδιορίζονται ως «προοδευτικοί», με το ιδεολόγημα ότι τάχα έτσι παλεύουν για μια δίκαιη και χωρίς φυλετικές διακρίσεις κοινωνία.
Ήδη το κεφάλαιο της Ε.Ε. τα τελευταία 15 χρόνια, εκμεταλλεύτηκε επιδέξια τη φιλοσοφική, ιδεολογική και πολιτική «αφέλεια» της όποιας διανόησης (κυρίως «αριστερής») βάζοντάς την μπροστά στη σέντρα να βγάζει αυτή το φίδι απ’ το αυγό για λογαριασμό των εργοδοτών.
Μη μένοντας μόνο σ’ αυτό, το εργοδοτικό κεφάλαιο της Ε.Ε. ανακήρυξε το 2008 ως έτος «Διαπολιτισμικού Διαλόγου» και χρηματοδοτεί τη προπαγάνδα του σε βάρος των ντόπιων εργατών με 10.000.000€, καθυβρίζοντάς τους ως «ρατσιστές» και «ξενόφοβους». Είναι φανερό πως η ιδεολογική, και οργανωτική προπαγάνδα των αστών περνά σ’ ένα νέο και ανώτερο επίπεδο.
Όσοι απ’ τους εκπαιδευτικούς της χώρας, έχουν, κάπως υποψιαστεί το ρόλο και το σκοπό των αστικών «Διαπολιτισμικών» Προγραμμάτων της Ε.Ε. είναι σίγουρο πως θα έρθουν να μας συναντήσουν. Αυτή τη συνάντηση τη θέλουμε…
Οι άλλοι, ή δεν έχουν πάρει είδηση ποια εργατικά ζητήματα διακυβεύονται ή είναι βαθιά βουτηγμένοι μέσα σ’ αυτά τα ευφυή «Διαπολιτισμικά» προγράμματα των Ευρωπαίων κεφαλαιοκρατών και είναι ήδη εξαγορασμένοι.
Ο ιδεολογικός αγώνας ξεκίνησε. Ο μαρξιστικός δρόμος θα ανοίξει. Το απαιτούν οι ανάγκες της κοινωνίας και της εποχής.
Γι’ αυτό και καλούμε κάθε μαχόμενο εκπαιδευτικό να αποχωρήσει άμεσα από οποιοδήποτε «Διαπολιτισμικό» πρόγραμμα της Ε.Ε., να το καταγγείλει και ν’ ανοίξει ιδεολογικό και πολιτικό αγώνα εναντία σ’ αυτό το αντιδραστικό, αστικό ιδεολόγημα.
Αλλά για να γίνει αυτό είναι αναγκαία η θεωρητική επαφή με τις θέσεις του Μαρξ και της Διεθνούς Ένωσης Εργατών γι’ αυτό το θέμα. Το «Μαρξιστικό Ξεκίνημα Εκπαιδευτών» δεσμεύεται ότι θα σταθεί στο πλευρό κάθε δασκάλου για να κατανοήσει το κομβικό αυτό ζήτημα.
Αναγκαία είναι επίσης και η μαρξιστική κριτική στα αστικά, εθνικιστικά, διαπολιτισμικά πανηγύρια που οργανώνουν κάθε τόσο η «Άκρα Αριστερά», ο ΣΥΝ, το ΚΚΕ, μ’ ένα τσούρμο εθνοφυλετικούς συλλόγους και «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις» του εργοδοτικού κεφαλαίου.
Ε. ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Αγωνιζόμαστε ώστε όλα τα ιδιωτικά βρεφονηπιαγωγεία, παιδικοί σταθμοί, δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια, ΙΕΚ και κολλέγια να εθνικοποιηθούν, να γίνουν δηλαδή κρατική – κοινωνική ιδιοκτησία.
Η παιδεία πρέπει να’ναι δωρεάν και δημόσια, και υψηλού επιπέδου μόρφωσης για όλα τα παιδιά.
Γι’ αυτό και θεωρούμε αντιδραστική την αλλαγή των άρθρων του αστικού Συντάγματος, τα οποία αναφέρονται στον κρατικό χαρακτήρα των πανεπιστημίων.
Αγωνιζόμαστε για την κατάργηση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ και επαναφορά του αξιόπιστου και δίκαιου συστήματος της Επετηρίδας.
Αγωνιζόμαστε για τη κατάργηση των ωρομοσθίων, και με ελαστικές εργασιακές σχέσεις εκπαιδευτικών, και για άμεσο, αυτόματο, διορισμό των αναπληρωτών.
Ζ. ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ – ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟ ΜΑΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Το «Μαρξιστικό Ξεκίνημα Εκπαιδευτικών» αγωνίζεται:
Για την ικανοποίηση όλων των εργατικών διεκδικήσεων για εργασία, για αύξηση των μισθών και του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων.
Για την ενθικοποίηση όλων των μεγάλων καπιταλιστικών μέσων παραγωγής και τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτισμικής ανάπτυξης.
Προϋπόθεση, φυσικά, γι’ αυτό είναι η ανατροπή της κυριαρχίας της αστικής τάξης και η εγκαθίδρυση της κοινωνικής και πολιτικής εξουσίας της εργατικής τάξης.
Τελικό όραμά μας η παγκόσμια κομμουνιστική κοινωνία.
Η. ΛΕΥΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ. ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ ΜΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ
Τα νέα σχολικά εγχειρίδια (το περιεχόμενό τους, η μέθοδος διδασκαλίας κ.ά.) έρχονται να επιβεβαιώσουν το βάθεμα της αποξένωσης των εκπαιδευτικών και των μαθητών απ’ το περιεχόμενο και τα μέσα της εκπαίδευσης.
Έτσι οι εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούνται για άλλη μια φορά ως διεκπεραιωτέςς της γνώσης, που άλλοι έχουν αποφασίσει γι’ αυτούς και χωρίς αυτούς, και τους μαθητές. Στο σημείο αυτό αποκαλύπτεται ο ρόλος των δασκάλων ως εργαλείων στην πολιτική διαδικασία της προπαγάνδας του κεφαλαίου στην κοινωνία, και ιδιαίτερα τη μαθητική.
Σ’ ό,τι αφορά το περιεχόμενο των νέων σχολικών βιβλίων είναι φανερό ότι αυτά καλλιεργούν την ιδεαλιστική αντίληψη της ιστορίας και της κοινωνίας, τον ανορθολογισμό και την παρανοϊκότητα, τη παραχάραξη και τη στρέβλωση της αλήθειας, την ημιμάθεια, την ιστορική αμνησία, την φιλελεύθερη αστική προπαγάνδα, την πνευματική απονέκρωση, την αποστροφή των μαθητών προς τη γνώση και την αναζήτηση της επιστημονικής αλήθειας…
Καλούμε τη ΔΟΕ και τους συλλόγους εκπαιδευτικών να οργανώσουν Γενικές Συνελεύσεις, να συζητήσουμε πάνω στα νέα βιβλία και τη φιλοσοφία τους, τον τρόπο που επιλέχτηκαν και να αποφασίσουμε τη κήρυξη Λευκής Απεργίας, - ν’ αρνηθούμε δηλαδή να τα διδάξουμε, επιστρέφοντάς τα ως απαράδεκτα.
Το παιδαγωγικό όραμα του «Μαρξιστικού Ξεκινήματος Εκπαιδευτικών» αντλεί τις δημιουργικές και πρωτοποριακές του ιδέες απ’ τα έργα των Μαρξ, Ένγκελς, Μπλόνσκι, Σελεστέν Φρενέ κι’ άλλων κορυφαίων ριζοσπαστών παιδαγωγών, που συμβάλλουν στη διαμόρφωση της εναλλακτικής απελευθερωτικής παιδαγωγικής φιλοσοφίας και πρότασης. Για το σκοπό αυτό θα οργανώσουμε μια σειρά παιδαγωγικές συναντήσεις.
«Δεν θα τους αφήσουμε να αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς!!!»
Μαρξιστικό Ξεκίνημα Εκαπιδευτικών
Θ. ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΙΩΝ. ΝΑΙ ΣΕ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΤΑΞΙΚΕΣ! ΟΧΙ ΣΕ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ!
Οι «ηγεσίες» της ΔΟΕ και της ΑΔΕΔΥ χρησιμοποιούν τις απεργιακές κινητοποιήσεις που εξαγγέλλουν για να προωθήσουν τις μικροκομματικές, εκλογικές, εξουσιαστικές τους σκοπιμότητες. Έτσι, γι’ αυτούς, οι εργαζόμενοι είναι μαριονέτες που χορεύουν κατά το δοκούν των κομματοκρατών των Ομοσπονδιών.
Σ’ αυτή τη λογική, κι από κοντά, ακολουθούν και οι αναρχο-αριστεριστές.
Έτσι, οι εργαζόμενοι από τα κάτω, βλέπουν τους «ηγέτες» τους να λειτουργούν ως αριβίστες, ως ανδρείκελα των κομμάτων τους και του κεφαλαίου, ως τυχοδιώκτες, ως ανθρώπους ξεκομμένους απ’ αυτούς, τις ανάγκες και τα προβλήματά τους, ως ανθρώπους της εξουσίας και των αφεντικών. Τους βλέπουν ν’ αποφασίζουν γι’ αυτούς χωρίς αυτούς».
Η 5ήμερη απεργία στις 18/9/2006 προσπάθησε να εξυπηρετήσει τα κομματικά συμφέροντα του ΠΑΣΟΚ ενόψει των εκλογών για τη Τοπική Αυτοδιοίκηση στις 15/10/06, καθώς επεδίωξε να εμφανίσει κλίμα κοινωνικής αναταραχής και δυσαρέσκειας απέναντι στην άθλια, αντεργατική και αντιαγροτική πολιτική της Ν.Δ. – που συνεχίζει την ίδια πολιτική του ΠΑΣΟΚ.
Εμείς τονίζουμε ότι οι εκπαιδευτικοί δεν πρέπει να δεχτούν να χρησιμοποιηθούν σε τέτοιες μικροκομματικές και εκφυλιστικές απεργίες.
Για μας η Απεργία, στις σημερινές οικονομικές δυσχερείς συνθήκες, θα πρέπει να αποφασίζεται με μεγάλη περίσκεψη και, κυρίως, την κατάλληλη στιγμή, με τα κατάλληλα αιτήματα, και πάντα έχοντας ως πρώτη και βασική προϋπόθεση τις μαζικές Γενικές Συνελεύσεις των εργαζομένων της βάσης - των ίδιων των εκπαιδευτικών.
Δεν στηρίζουμε και ούτε συμμετέχουμε σε εκφυλιστικές, εξωταξικές απεργίες που κατά καιρούς αποφασίζουν τα κομματικά ανδρείκελα των Ομοσπονδιών.
Δεν συμμετέχουμε σε «απεργίες» που υποθηκεύουν το μέλλον του μαζικού, αγωνιστικού, ταξικού κινήματος. Ορθωνόμαστε απέναντι των κομματαρχών και τους καλούμε να αναστείλουν κάθε τέτοια ύποπτη κινητοποίηση, που μόνο ζημιά μπορεί να κάνει στον κλάδο των εκπαιδευτικών.
Δεν θα επιτρέπουμε απ’ εδώ και στο εξής την αποξένωση του εκπαιδευτικού της βάσης απ’ τα κέντρα λήψης απόφασης για απεργία (τον τρόπο που αποφασίζεται, τη μορφή τούυ αγώνα, τα αιτήματα, τη χρονική συγκυρία, κ.α.).
Ι. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΑ ΠΥΣΠΕ, ΑΚΥΣΠΕ.
Αγωνιζόμαστε ώστε οι 4 στους 5 των οργάνων αυτών να προέρχονται από εκλεγμένους, και ανά πάσα στιγμή ανακλητούς, εκπροσώπους των άμεσα ενδιαφερομένων, δηλαδή των εκπαιδευτικών.
Αγωνιζόμαστε για την εκλογή και την τοποθέτηση των διευθυντών σχολείων, και την ανάκλησή τους, όταν αποδεικνύονται ανίκανοι ή ακατάλληλοι γι’ αυτή τη θέση, απ’ το σύλλογο διδασκόντων του Σχολείου.
Αγωνιζόμαστε για την άμεση εκλογή και την τοποθέτηση των προϊσταμένων Γραφείων, Διευθύνσεων, Περιφερειακών Διευθύνσεων και του Κεντρικού Διευθυντή του ΥΠΕΘ απ’ τους άμεσα ενδιαφερόμενους εκπαιδευτικούς όπως είναι ο σύλλογος εκπαιδευτικών του Γραφείου Εκπαίδευσης, οι σύλλογοι των εκπαιδευτικών της Διεύθυνσης, της Περιφερειακής Διεύθυνσης και της χώρας αντίστοιχα. Να είναι ανά πάσα στιγμή ανακλητοί, με αποφάσεις των εκπαιδευτικών όταν διαπιστώνεται η ανικανότητά τους, η αναξιοκρατία τους, η αντιδημοκρατικότητά τους, η εμπάθειά τους και οι αδικίες τους.
Αγωνιζόμαστε για ανοικτές συνεδριάσεις όλων των παραπάνω θεσμικών οργώνων, όπως είναι τα ΠΥΣΠΕ, ΑΠΥΣΠΕ, ΑΚΥΣΠΕ.
Ποιοι και γιατί επιδιώκουν τη στεγανότητα και την αδιαφάνεια;
ΙΑ. Η ΙΔΕΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΤΗΣ «ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ» ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΗΓΕΣΙΩΝ
Οι κυρίαρχες ιδέες κάθε εποχής είναι οι ιδέες της κυρίαρχης κοινωνικής τάξης. Της τάξης που έχει στη διάθεσή της όχι μόνο τα μέσα της υλικής παραγωγής αλλά μαζί μ’ αυτά και τα μέσα πνευματικής μαζικής παραγωγής, έτσι ώστε και οι ιδέες των εργαζομένων τάξεων να’ ναι τις περισσότερες φορές υποταγμένες σ’ αυτή. Έτσι εξηγείται, παραδείγματος χάριν, κατά κάποιο τρόπο, η φιλοσοφική, ιδεολογική και πολιτική χειραγώγηση, σχεδόν όλων των κομμάτων της «Αριστεράς» απ’ το αντιμαρξιστικό, «αντιρατσιστικό» κεφάλαιο των ΕΠΑ και των μεγάλων δυνάμεων της Ε.Ε.
Το ίδιο συμβαίνει και στο συνδικαλιστικό κίνημα. Οι περισσότερες ηγεσίες των συνδικάτων είναι ιδεολογικά ελεγχόμενες απ’ την αστική ιδεολογία. Το ίδιο και πολλές «αριστερές ηγεσίες».
Πού βρίσκεται, λοιπόν, η λύση;
«Η απελευθέρωση της εργατικής τάξης, είναι έργο των ίδιων των εργαζομένων»
Καρλ Μαρξ και Διεθνής Ένωση Εργατών
ΙΒ. ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
Η λύση στο ζήτημα της τρομακτικής αποξένωσης (αλλοτρίωσης) τόσο των εργαζομένων στην εκπαίδευση όσο και των εργαζόμενων στην κοινωνία, ακολουθεί τον ίδιο αλλά αντίστροφο δρόμο της δημιουργίας της. Μ’ άλλα λόγια περνά μέσα από:
Α) Τη θετική κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα της υλικής και πνευματικής παραγωγής.
Β)Την πραγματική ιδιοποίηση του παραγόμενου κοινωνικού, υλικού πλούτου (της ανθρώπινης δηλαδή ουσίας και ζωής), μέσα απ’ τον άνθρωπο και για τον άνθρωπο.
Γ) Την επιστροφή του ανθρώπου από τη θρησκεία, την οικογένεια, το σχολείο, το κράτος κ.λ.π., στην ανθρώπινη, στην κοινωνική του ύπαρξη.
Η κεφαλή όμως, και η προϋπόθεση της πολιτικής και ταξικής χειραφέτησης της κοινωνίας είναι η φιλοσοφική απελευθέρωση, που έχει για καρδιά της το προλεταριάτο (Βλ. Κ. Μαρξ, «Οικονομικά και Φιλοσοφικά Χειρόγραφα»).
Το «Μαρξιστικό Ξεκίνημα Εκπαιδευτικών» θα ρίξει σ’ αυτό τον αγώνα όλες του τις δυνάμεις.
Καλούμε κάθε έντιμο αγωνιστή εκπαιδευτικό, να επικοινωνήσει και να συστρατευτεί μαζί μας.
Αθήνα, Σεπτέμβρης 2006
ΥΓ. Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210 9421100, 210 9560128, 6976026625 (Ντούσας Δημήτρης).